Een succesvol re-integratietraject begint bij het wegnemen van de belemmerende factoren, zoals psychosociale problemen en de lange wachttijd voor medische interventie en het bevorderen van herstel gedrag. Onderzoek naar re-integratie is vaak gericht op terugkeer naar werk na ziekte, maar zelden richt onderzoek zich op terugkeer naar werk na ontslag of baanverlies.
Samenvatting
Het doel van dit onderzoek is om nog niet beschreven belemmerende en bevorderende factoren voor het reintegreren van vangnetters, met name werknemers die ziek uit dienst gaan, zieke werklozen en uitzendkrachten zichtbaar te maken en zo nieuwe potentiele verbeterpunten aan de kaart te brengen. Dit is bekeken vanuit het perspectief van de re-integratie deskundigen voor de vangnetters en het UWV. Middels interviews van acht verschillende re-integratie deskundigen binnen het UWV, met ieder minstens tien jaar werkervaring in het reintegratie gebied en met een multiculturele achtergrond zijn er voornamelijk belemmerende factoren naar voren gekomen. Concluderend zijn er overeenkomsten over debelemmerende factoren voor het UWV, zo wordt psychosociale problematiek niet meegenomen in de
beoordelingen van vangnetters, is de toegang tot informatie niet optimaal en wordt de Engelse taal niet
meegenomen bij functie aanduiding. Voor de vangnetters zijn er verschillende belemmerende factoren die zich voordoen gedurende het re-integratietraject zoals taalbarrière, omgevingsfactoren en inkomenszekerheid. De bevorderende factoren, te beginnen met het UWV zijn: modulaire diensten en het multidisciplinair overleg.
Voor de vangnetters zijn dit werksfeer en het hebben gevolgd van een praktische opleiding. Deze nieuwe
factoren en, of de aanbeveling, dat het UWV een werkgeverrol moet aannemen, zullen hopelijk bijdragen
aan het verbeteren van de re-integratie van vangnetters bij het UWV
Het artikel is gepubliceerd op TBV online.